Start van de Orgeltoer

Om 8.00 uur begint de bus te rijden vanaf Amersfoort. Zelf ben ik dan nog niet aan boord. Dat gebeurt een uurtje later, want om 9.00 uur arriveert de bus op de Rotterdamse opstapplaats.
Daarvoor heeft er natuurlijk al een soort reunie plaatsgevonden van de reizigers van het jaar (of de jaren) daarvoor. De ervaring heeft geleerd dat de meeste van de reislustigen meer dan 1 keer meegaan.

Na het inpakken van de bagage gaan wij op pad. We toeren rustig door het Nedrlandse, Belgische en Franse landschap om uiteindelijk in Calais aan te komen. ( Spreek uit "Kaalè" op z'n Frans en "Keléé" op z'n  Engels). De stemming zit er al gauw, met name achterin de bus zitten weer een aantal vaste klanten, aangevuld met enige nieuwkomers. Dit gezelschap heeft diverse 'aangevers' en 'afmakers' zodat er weer veel te lachen valt. Dit zou gelukkig zo gedurende de hele reis blijven.

Het TEKSTBOEK
Onze reisleiders hebben weer een hoop huiswerk gedaan en delen een schitterend tekstboek uit. Hierin vinden we al de gewenste informatie omtrent de te bezoeken orgels. Dit is aangevuld met foto's van de diverse instrumenten en kerken. De info op deze site komt voor een heel groot gedeelte uit dit tekstboek. Dit staat er bij vermeld. De teksten zijn dus niet van mij, maar het "copyright" berust bij Gerco Schaap en/of Dave Lazoe.

En plotseling: de Eurotunnel, oftewel, de kanaaltunnel. Eerst even door de toeganspoorten.

Op de foto is te zien dat het heel rustig was, dus die poort waren we zo doorheen. Vervolgens naar de "opstelsporen", waar ook geen kip was en we dus met volle vaart (nou ja, niet helemaal vol, want dat mag niet) doorheen sjeesden.

Vervolgens naar de trein. Wat zien die dingen er verschrikkelijk uit!  Gewoon van die afzichtelijke vierkante metalen bakken, een soort containers op wielen!  Het hoeft er natuurlijk ook niet mooi uit te zien, want die dingen rijden toch alleen maar in de tunnel, zodat niemand ze ziet. Het is wel een mooi systeem. Na een zeer korte wachttijd rijden we gewoon de treinwagon in. Daarna is het even naar voren rijden en op tijd stoppen. Tijdens de rit staan we buiten de bus. Het lijkt wel op een licht wiebelende overdekte parkeergarage.

Na 20 minuutjes bereiken we Folkstone en al ras hobbelt de bus de terminal af en het engelse wegennet op. Hé chauffeur, let op, je zit aan de verkeerde kant van de weg!  ...........Oh nee, dat hoort hier zo, effe wennen!

Het Engelse landschap schiet aan ons voorbij. Winchester is de bestemming, althans een hotel niet ver van deze plaats. Het Zuid-Engelse landschap ziet er toch wel mooi  uit. De rit gaat sneller dan gepland. Hoewel er op deze dag geen orgels of andere zaken op het programma staan, zijn we ruimschoots op tijd in Winchester om de evensong mee te pikken. Zoals altijd in de Engelse kathedralen wordt ook hier schitterend gezongen, in dit geval door het Boy's Choir en de Mannen.

Daarna zoeken we het hotel op. Dit ligt naast een safaripark of dierentuin of zoiets. Voor de dieren is echter geen tijd: er moet eerst gegeten worden, want de magen rammelen behoorlijk.
Na nog een drankje aan de bar zoeken worden de bedjes opgezocht om eens even lekker te gaan slapen.
 
 

De volgende dag : 15 Oktober